ENTERart 1.β / ΑrtCult: «Ιστορίες» τέχνης.

Ελπίδα Ρίκου

Σε συνεργασία με τις

durham

Περιγραφή

Οι ιστορίες γύρω από την τέχνη δημιουργούν επίκαιρους προβληματισμούς σχετικά με ζητήματα της ανθρωπολογίας της τέχνης και του υλικού πολιτισμού, της πολιτιστικής κληρονομιάς και της πολιτιστικής πολιτικής, της επιμέλειας εκθέσεων και μουσειακών συλλογών. Θα συζητήσουμε ειδικότερα κατά πόσο η εξοικείωση μας με εικόνες βίας μπορεί να μας βοηθήσει να επανεξετάσουμε έργα παλαιότερων εποχών με διαφορετικό τρόπο, πώς εγγράφονται «αξιοπερίεργα» αντικείμενα στα οικεία σε μας συστήματα οργάνωσης και ταξινόμησης, πώς εκμαιεύουμε και ταξινομούμε την πληροφορία που μας δίνουν καθημερινά αντικείμενα διακόσμησης και χρήσης, κ.ά.

Προτεινόμενο συλλογικό project των συμμετεχόντων:

Αρχείο με απογραφές των «εκθεμάτων» του χώρου κατοικίας μας μπορεί να αποτελέσει αφορμή για την επινόηση ενός σημερινού cabinet of curiosities (ερμαρίου με αξιοπερίεργα αντικείμενα)

Τρίτη 18:30-20:30

Ημερομηνίες διεξαγωγής (6 δίωρες συναντήσεις): 1 Μαρτίου, 15 Μαρτίου, 29 Μαρτίου, 12 Απριλίου, 10 Μαίου, 24 Μαίου.

Δηλώσεις συμμετοχής ως 1/3.

Κόστος: 35 €

Πληρωμή μέσω τραπεζικού λογαριασμού ως 1/3(πληροφορίες στο twixtlab@gmail.com)

ή εγγραφή επί τόπου Τρίτη 1/3 (17.30-18.30)

Drop in: 6 € (ισχύει για κάποιες συναντήσεις, βλ. παρακάτω)

Πρόγραμμα:

  • 1 Μαρτίου:

Ελπίδα Ρίκου: «Ιστορία ή ιστορίες της ‘τέχνης’;»

Από την αποικιοκρατία στην παγκοσμιοποίηση, από τα αναγεννησιακά cabinets of curiosities στα σύγχρονα μουσεία, από την φυλετική (tribal) τέχνη στις blockbuster εκθέσεις του 21ου αιώνα, οι ιστορίες γύρω από την τέχνη δημιουργούν επίκαιρους προβληματισμούς σχετικά με ζητήματα ανθρωπολογίας της τέχνης και του υλικού πολιτισμού, της πολιτιστικής κληρονομιάς και της πολιτιστικής πολιτικής, της επιμέλειας εκθέσεων και μουσειακών συλλογών και πολλά άλλα. Μένει να διαπιστώσουμε αν και πως οι ιστορίες αυτές αφορούν, εντέλει, την καθημερινότητά μας.

  • 15 Μαρτίου:

Κυβέλη Λιγνού-Τσαμαντάνη: «‘Ιστορίες’ βίας και θηριωδίας στην τέχνη: Μία ανασκόπηση». Μέρος α’ (δυνατότητα Drop in).

Με σημείο αναφοράς τις έννοιες της βίας και της θηριωδίας θα κάνουμε μια ανασκόπηση στο ‘αφήγημα’ της ιστορίας της τέχνης. Τί αναπαραστατικές μορφές πήρε η απεικόνιση της βίας από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, σε έργα – για παράδειγμα – θρησκευτικού, μυθολογικού ή ιστορικού χαρακτήρα; Ποιες διαφοροποιήσεις επέφερε η χρήση διαφορετικών εικαστικών μέσων; Μελετώντας συγκεκριμένα έργα τέχνης από διαφορετικές εποχές, θα συσχετίσουμε την ιστορία με την τέχνη. Στην σκιά των σύγχρονων κοινωνικοπολιτικών γεγονότων, θα συζητήσουμε το αν η εξοικείωση μας με εικόνες βίας μπορεί να μας βοηθήσει να επανεξετάσουμε έργα παλαιότερων εποχών με διαφορετικό τρόπο.

  • 29 Μαρτίου:

Κυβέλη Λιγνού-Τσαμαντάνη: «‘Ιστορίες’ βίας και θηριωδίας στην τέχνη: Μία ανασκόπηση». Μέρος β’ (δυνατότητα Drop in).

Με σημείο αναφοράς τις έννοιες της βίας και της θηριωδίας θα κάνουμε μια ανασκόπηση στο ‘αφήγημα’ της ιστορίας της τέχνης. Τί αναπαραστατικές μορφές πήρε η απεικόνιση της βίας από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, σε έργα – για παράδειγμα – θρησκευτικού, μυθολογικού ή ιστορικού χαρακτήρα; Ποιες διαφοροποιήσεις επέφερε η χρήση διαφορετικών εικαστικών μέσων; Μελετώντας συγκεκριμένα έργα τέχνης από διαφορετικές εποχές, θα συσχετίσουμε την ιστορία με την τέχνη. Στην σκιά των σύγχρονων κοινωνικοπολιτικών γεγονότων, θα συζητήσουμε το αν η εξοικείωση μας με εικόνες βίας μπορεί να μας βοηθήσει να επανεξετάσουμε έργα παλαιότερων εποχών με διαφορετικό τρόπο.

  • 12 Απριλίου:

Ντέλια Τζωρτζάκη: Συλλογές αξιοπερίεργων (cabinets de curiosités) στην Ευρώπη των νεώτερων χρόνων (δυνατότητα Drop in).

Αν και η έννοια της συλλογής ανιχνεύεται έως και την ανώτατη παλαιολιθική, ποτέ δεν είχε αποκτήσει εντονότερο χαρακτήρα παρά στη Φλωρεντία των Μεδίκων. Στους αιώνες που ακολούθησαν, στην Ιταλία και αλλού, επιστήμονες και πλούσιοι συγκροτούσαν συλλογές από σπάνια αντικείμενα, πολύτιμα και μη. Τεκμηρίωναν τις επιλογές τους διαβάζοντας μυστικιστικά κείμενα και ψάχνοντας για μαγικές ιδιότητες και ιδανικούς συνδυασμούς. Μέχρι πρόσφατα οι ερευνητές πίστευαν ότι οι συλλογές αξιοπερίεργων ήταν απλώς χαοτικά συνονθυλεύματα τυχαίων αντικειμένων ενώ σήμερα έχουν καταλήξει ότι αποτελούσαν δυναμικό καθρέφτη του μακρόκοσμου που μπορούσε να επηρεάζει τα γήινα πράγματα. Με τη βοήθεια των θεωρητικών σπουδών για τη συλλογή, συγγραφέων όπως ο Ουμπέρτο Έκο αλλά και σύγχρονων καλλιτεχνών που εμπνεύστηκαν από τις συλλογές αξιοπερίεργων, θα συζητήσουμε το φαινόμενο αυτό και θα δούμε πώς μετεξελίχθηκαν οι πρώιμες και μάλλον ‘μεταφυσικές’ ομαδοποιήσεις αντικειμένων σε πιο οικεία σε μας συστήματα οργάνωσης και ταξινόμησης.

  • 10 Μαίου 2016

Ντέλια Τζωρτζάκη: Το βουβό – το ομιλούν αντικείμενο (δυνατότητα Drop in).

Πολλές φορές πετάμε τα παιχνίδια των παιδιών μας, και σπάνια μας ενδιαφέρει κάτι παραπάνω κάτι παραπάνω από τη μορφή τους. Η επωνυμία της εταιρείας κατασκευής αποτυπωμένη με μικροσκοπικά γράμματα στην πλάτη ή την πατούσα μιας κούκλας, η χώρα προέλευσης, ένα υλικό που δεν χρησιμοποιείται πια: τα αντικείμενα, όσο ταπεινά κι αν είναι, προσφέρουν πληθώρα πληροφορίας για την εποχή που τα κατασκευάζει αλλά και για εκείνους που τα προτιμούν. Με εργαλείο τη μεθοδολογία ανάλυσης αντικειμένου (object analysis) βάζουμε κάτω από το μικροσκόπιο απλά, καθημερινά αντικείμενα διακόσμησης και χρήσης και παρατηρούμε τον τρόπο που εκμαιεύουμε και ταξινομούμε την πληροφορία που μας δίνουν. Στις σπουδές υλικού πολιτισμού, η ανάλυση αντικειμένου αποτελεί οδηγό για την επιμέλεια (curating), για το πώς δηλαδή θα στήσουμε και θα παρουσιάσουμε οπτικά το υλικό μας. Στο δεύτερο μέρος της συνάντησής μας, επιστρέφουμε νοερά στο δικό μας χώρο και παρατηρούμε τη σχέση μας με τα αντικείμενα. Μας έχουν ξεμείνει κάποια που δεν πετάμε; Συλλέγουμε συνειδητά άλλα; Πού τα τοποθετούμε στο σπίτι μας; Τι θα γράφαμε για αυτά αν έπρεπε να φτιάξουμε μια καρτέλα αρχειοθέτησης;

 

Advertisements